To już trzeci wpis na tym blogu dot. ulgi IP BOX. Przypomnę, że w pierwszym z nich opisałem przesłanki korzystania z tej ulgi podatkowej, a w drugim wpisie wskazałem katalog aplikacji, jakie uzyskały pozytywną interpretację w zakresie IP BOX. Tym razem przyszła kolej na wyjaśnienie, w jaki sposób w ogóle korzystać z IP BOX.

Przede wszystkim ulgę rozliczamy dopiero na koniec roku podatkowego. Oznacza to, że w trakcie roku zaliczki na podatek dochodowy muszą być opłacane według zasad ogólnych, tj. w oparciu o skalę podatkową (17% lub 32% podatku) lub podatek liniowy (19% podatku).

Dopiero na koniec roku, przy złożeniu zeznania podatkowego, wskazujemy na dochody z kwalifikowanego IP. Służy do tego załącznik do PIT-36 po nazwą PIT/IP. Takie rozwiązanie może skutkować zwrotem znacznej nadpłaty podatku dochodowego, czemu urzędy skarbowe zwykle są niechętne. Dlatego właśnie tak ważne jest uzyskanie interpretacji podatkowej w zakresie IP BOX.

Wracając do samej ulgi – podatek w ramach IP BOX wynosi 5% podstawy opodatkowania. Dla programistów podstawą opodatkowania jest iloczyn dochodu z praw autorskich do programów komputerowych i tzw. „wskaźnika nexus” w danym roku podatkowym. Z kolei wskaźnik nexus obliczamy wg wzoru:

(a + b) * 1,3
a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

  • a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną autorskim prawem do programu komputerowego,
  • b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z autorskim prawem do programu komputerowego, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego,
  • c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z autorskim prawem do programu komputerowego, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,
  • d – nabycie przez podatnika autorskiego prawa do programu komputerowego.

Tak ustalony wskaźnik nexus mnożymy przez dochód z kwalifikowanego IP (czyli praw autorskich do programów komputerowych). W ten sposób ustalimy podstawę opodatkowania. Po jej przemnożeniu przez 5%, uzyskamy należny podatek.

W przypadku indywidualnych programistów, największe znaczenie przy obliczaniu wskaźnika nexus będzie miała litera „a” z ww. wzoru. Mieści się tam większość kosztów związanych z programowaniem – np. wydatki na sprzęt komputerowy czy pracowników.

Załóżmy zatem, że podatnik w roku podatkowym uzyskał 200.000 zł netto z prawa autorskiego do innowacyjnej aplikacji, którą sam napisał. Jedyne wydatki jakie poniósł na ten cel, to PC z odpowiednią mocą obliczeniową i kartą graficzną, który kosztował 10.000 zł netto. Ponieważ taki wydatek można wrzucić bezpośrednio w koszty, to należny podatek w tym wypadku wyniesie:

5% * [200.000 * ((10.000 * 1,3) / 10.000))] = 13.000 zł

Zakładając, że zaliczki na podatek były opłacane liniowo, w stawce 19%, to w tym przykładzie na koniec roku wesoły programista otrzyma zwrot w wysokości 25.000 zł 🙂

Jest to oczywiście spore uproszczenie. Przedsiębiorca-programista ponosi bowiem w roku podatkowym także inne koszty, nie tylko związane bezpośrednio z programowaniem. Powyższe obliczenie pokazuje jednak dobitnie skalę potencjalnych oszczędności 🙂

Kategorie: O podatkach

0 Komentarzy

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *